Μουσικές αναζητήσεις - Diminuitta - VII-7 του Ελάσσονα
(Κωνσταντίνα Μπότου)
-Οι συγχορδίες είναι αυτή η σμίξη ήχων με αρμονικό ταίριασμα που αποτελούν το κάθε μικρό λιθαράκι, στην πολυφωνική μουσική, σε όλα τα μαγικά ακούσματα των έργων για ορχήστρες – χορωδίες – μεμονωμένα όργανα, στα αθάνατα έργα αλλά και αυτά που γεννιούνται σε κάθε μουσική δημιουργία.
Συγχορδίες λοιπόν μείζονες – ελάσσονες, αυξημένες, μεθ΄ 7ης, μετ΄ 9ης, μετ΄ 11ης , 13ης …..
Τι ρόλο παίζουν, τι ιδιαίτερα ακούσματα παράγουν, πως λειτουργούν!!!

Αλλά ας ασχοληθούμε τώρα με μία εξαιρετικά μοναδική συγχορδία που μεταμορφώνεται και μεταμορφώνει την ηχητική δυναμική. Είναι η VII μεθ΄ 7ης του ελάσσονα, η γνωστή Diminuitta.
Πρόκειται για μία Ηλαττωμένη συγχορδία με 7η Ηλαττωμένη. Λόγω των μικρών διαστημάτων που δημιουργούνται ανάμεσα στις νότες της, το άκουσμα της δίνει την εντύπωση πως αυτοπιέζεται, μαζεύει και συγκεντρώνει με ένταση όλα τα λυπητερά – δραματικά εσωτερικά, θα έλεγα, ανθρώπινα συναισθήματα, για να υπάρξει αμέσως μετά, με την λύση της, μία «λύτρωση» έκρηξη ισορροπίας, είτε θα ακολουθήσει η I βαθμίδα του ελάσσονα ή και αυτή του Μείζονα.

Άκουσμα: “Lacrimosa” από το Ρέκβιεμ του Μότσαρτ.
Άλλο ένα απρόσμενο άκουσμα δημιουργούν οι συνεχόμενες Ντιμινουίτες, σαν ένας χείμαρρος συναισθημάτων ώσπου να καταλήξουν στην τελική συγχορδία της λύσης. Σαν ένα αγωνιώδες μονοπάτι αναζήτησης που σε οδηγεί σε ένα ξέφωτο.

Αυτή η δίνη συναισθημάτων υπάρχει σε έργα πολλών συνθετών, όπως Μπετόβεν – Μότσαρτ αλλά και σε σύγχρονους συνθέτες που μας ωθούν να ανακαλύψουμε όλον αυτόν τον μουσικό θησαυρό ψάχνοντας στη δική τους αλλά και στην δική μας ύπαρξη. Τους ευχαριστούμε.
Σας ευχαριστώ.
Ακούστε το Lacrimosa του Mozart εδώ και το Dies Irae, επίσης του Mozart εδώ.